Ζωή κλεμμένη

Στίχοι: Σταμάτης Σπανουδάκης
Μουσική: Σταμάτης Σπανουδάκης
Πρώτη εκτέλεση: Κατερίνα Σιάπαντα
Άλλες ερμηνείες: Ελευθερία Αρβανιτάκη

Ίσως εκείνο που ζητάς
εγώ να μην το έχω
κι απ' ό,τι ονειρεύτηκες
εγώ πολύ ν' απέχω.

Ίσως να μη σου φτάνω εγώ
γιατί πολλά ζητούσες
μα θα 'ταν όλα αλλιώτικα
αν λίγο μ' αγαπούσες.

Μη μ' αποφεύγεις μάτια μου
μη με κοιτάς σαν ξένη
ζωή που δε μοιράζεται
είναι ζωή κλεμμένη.

Ίσως να σε κρατάει εδώ
μονάχα η συνήθεια
μα όσα κι αν μου 'πες ψέμματα
σ' αγάπησα στ' αλήθεια.

Μάτια Δίχως Λογική

Στίχοι: Ισαάκ Σούσης
Μουσική: Λαυρέντης Μαχαιρίτσας
Πρώτη εκτέλεση: Λαυρέντης Μαχαιρίτσας

Είναι τα μάτια σου
ένας διάδρομος παλιός
δάκρυα πνιγμένα
ξεφλουδίζουνε τους τοίχους
που ένας ένοικος αθόρυβος κρυφός
αντί συνθήματα
ζωγράφισε με στίχους

Και μέσα υπάρχουν τα σκαλιά
που οδηγούν
σ' ένα υπόγειο με παιχνίδια χαλασμένα
όσα οι άνθρωποι βαριούνται και ξεχνούν
μετά τη χρήση
τα φορτώνουνε σε σένα

Μου λες τα μάτια σου
να μη τα αγαπώ
και να μη πάψω
να πιστεύω στα δικά μου
μα αυτά τα μάτια όπου σταθώ
κι όπου βρεθώ
τα έχω πίσω μου
και μέσα και μπροστά μου

Μέσα στην ίριδα ανάβει μια φωτιά
που κάθε άστεγο
και άνεργο ζεσταίνει
κι η καλοσύνη τους
απλώνει σαν λαδιά
να μαλακώσει μιαν ανάγκη
πετρωμένη

Σ΄αυτά τα μάτια δεν υπάρχει λογική
όσο βαθιά κι αν τα κοιτάζω
μ΄αγαπούνε
της ιστορίας πυρπολούν τη φυλακή
στα παραμύθια και στ' αστέρια
να με βρούνε

Ο Προσκυνητής

Στίχοι: Αλκίνοος Ιωαννίδης
Μουσική: Αλκίνοος Ιωαννίδης
Πρώτη εκτέλεση: Αλκίνοος Ιωαννίδης

Τα βουνά περνάω
και τις θάλασσες περνώ
Κάποιον αγαπάω
Δυο ευχές κρατάω
και δυο τάματα κρατώ
Περπατώ και πάω

Κάποιος είπε πως η αγάπη
σ' ένα αστέρι κατοικεί
αύριο βράδυ θα 'μαι εκεί
Κάποιος είπε πως ο έρωτας
για μια στιγμή κρατά
αύριο βράδυ θα 'ναι αργά

Στα πουλιά μιλάω
και στα δέντρα τραγουδώ
Κάποιον αγαπάω
Κι όταν τραγουδάω
προσευχές παραμιλώ
περπατώ και πάω

Κάποιος είπε πως ο δρόμος
είναι η φλέβα της φωτιάς
ψυχή μου πάντα να κυλάς
Κάποιος είπε πως ταξίδι
είναι μόνο η προσευχή
καρδιά μου να 'σαι ζωντανή

Κάποιος είπε πως η αγάπη
σ' ένα αστέρι κατοικεί
αύριο βράδυ θα 'μαι εκεί
Κάποιος είπε πως ο έρωτας
για μια στιγμή κρατά
αύριο βράδυ θα'ναι αργά

Το γράμμα

Στίχοι: Σωκράτης Μάλαμας
Μουσική: Σωκράτης Μάλαμας
Πρώτη εκτέλεση: Σωκράτης Μάλαμας

Δε θέλω πια να σκέφτομαι τα ίδια και τα ίδια
Σα να 'ταν όλα ψέμματα στάχτες κι αποκαϊδια
Θέλω ανοιχτά παράθυρα να με φυσάει αέρας
Να΄χω το νου μου αδειανό
Να΄χω και πρίμο τον καιρό

Δε θέλω πια να μου μιλάς για όσα έχεις ζήσει
Δε χάθηκε κι ο κόσμος πια το τζάμι αν ραγίσει
Θέλω να'ρθεις και να με βρεις να κάτσεις να τα πούμε
Πως νιώθουμε παράφορα
Πως ζούμε ετσι αδιάφορα

Δε θέλω να πικραίνεσαι
τις Κυριακές τα βράδια
Χωρίς αυτή τη σκοτεινιά
τα χρόνια μένουν άδεια

Θέλω να φύγεις να σωθείς να πάψεις να γκρινιάζεις
Να ξεχαστείς στη διαδρομή ποιός ήσουν και πώς μοιάζεις
Έτσι θα σ'αγαπώ πολύ και θα σε βλέπω λίγο
Σα μια γυναίκα μακρινή
Που αγάπησα πριν φύγω

Δε θέλω να πικραίνεσαι
τις Κυριακές τα βράδια
Χωρίς αυτή τη σκοτεινιά
τα χρόνια μένουν άδεια


Αφιερωμένο στη Γιάννα που μας το ζήτησε

Πόσο μου λείπεις

Στίχοι: Σταμάτης Μεσημέρης
Μουσική: Σταμάτης Μεσημέρης
Πρώτη εκτέλεση: Βασίλης Παπακωνσταντίνου & Τάνια Κικίδη ( Ντουέτο )

Έχω κάποια βράδια να σε δω
και περιμένω
μέσα μου ένα άλογο τυφλό
αγριεμένο
μη καπνίζεις τόσο, σ' αγαπώ
και να προσέχεις
μη σε πάρει σύννεφο λευκό
και να μη τρέχεις.

Πόσο μου λείπεις πόσο μου λείπεις.......

Ένα τηλεφώνημα προχτές
μη μου αλλάξεις
πάγωσε στα χείλια ο καφές
μη με ξεχάσεις
μια φωτογραφία δυο διπλά
και στην υγειά σου
δυο τσιγάρα όπως μια φορά
κι όλα δικά σου.

Πέρασαν δυο μήνες σε ζητώ
και με πονάω
κόλλησαν οι δείχτες στο κενό
μα πού να πάω

Δικαίωμα

Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Μουσική: Δήμητρα Γαλάνη
Πρώτη εκτέλεση: Άλκηστις Πρωτοψάλτη
Άλλες ερμηνείες: Δήμητρα Γαλάνη

Και δικαίωμα
δεν έχω πια να σ' αγαπώ
το στερέωμα της λογικής μου
θαν' αυτό.

Να σ' αγκαλιάζω μια φορά
ούτε με φτάνει κι ούτε μ' αφορά
κάποτε θέλαμε κι οι δυο
Μα τώρα πια
σε θέλω για τον εαυτό μου.

Και δικαίωμα δεν έχω πια να σ' αγαπώ.

Και δικαίωμα
δεν έχεις πια να με κρατάς
στο μεσαίωνα της λογικής σου
να με πας


Να σ' αγκαλιάζω μια φορά
ούτε με φτάνει κι ούτε μ' αφορά
κάποτε θέλαμε κι οι δυο
Μα τώρα πια
σε θέλω για τον εαυτό μου.

Με το ίδιο Μακό

Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Μουσική: Αντώνης Μιτζέλος
Πρώτη εκτέλεση: Ελευθερία Αρβανιτάκη
Άλλες ερμηνείες: Λαυρέντης Μαχαιρίτσας

Με το ίδιο μακό
και με κέφι κακό
φύγαν μέρες
Το φεγγάρι απ' τη μια
και του κόσμου η ζημιά
βάλαν βέρες

Τι θα κάνεις εσύ
είναι εννιά και μισή
τον καπνό μου φυσάω
Και προτού να λουστώ
σταυρουδάκι Χριστό
μες στα δόντια μασάω

Κι όλο εσένα θέλω μόνο
για κανέναν δεν σηκώνω
τώρα πια το ακουστικό
Μόνο εσένα και είμαι εντάξει
το ταβάνι έχει πετάξει
δυο φωτιές στον ουρανό

Σε χρειάζομαι και
το καινούργιο παρκέ
με το πόδι πληγώνω
Σου φυλάω μουσικές
στο ταξίδι να καις
μες στο χρόνο

Τι θα κάνεις λοιπόν
το κομμένο Depon
κυνηγάω στο σεντόνι
Και προτού να το πιω
σαν δεσμός με σκορπιό
λογαριάζονται οι πόνοι

Μοναξιά Χιλιάδες Φύλλα

Ερμηνευτές: Γιώργος Νταλάρας, Γιάννης Χαρούλης

Τον περισσότερο καιρό σωπάινεις
στο τζάμι το θαμπό της οικουμένης
κοιτάς αυτά που δεν καταλαβαίνεις
κι ούτε που ξέρεις τι και πώς

Βλέπεις θεάματα πληρώνεις φόρους
επιθυμώντας μ' όλους τους πόρους
να ζεις μονάχα με δικούς σου όρους
και να 'σαι ο ίδιος σου πομπός

Άκου κοινό !
Λάθος προφίλ του ανθρώπου ο νους
δεν αντέχει κόσμους αληθινούς
κόλαση υπάρχει μονάχα για τους ζωντανούς

Τα μανιφέστα του καιρού σου μίλα
κίτρινα λόγια με σινέ ξεφτίλα
πουλάει η μοναξιά χιλιάδες φύλλα
όταν ποζάρει στο φακό

Γλυκιά ακίνητη θολή νιρβάνα
δεν έχεις έρωτες μα έχεις πλάνα
έχεις οθόνη μα δεν έχεις μάνα
ούτε ένα χέρι φιλικό

Άκου κοινό !
Λάθος προφίλ του ανθρώπου ο νους
δεν αντέχει κόσμους αληθινούς
κόλαση υπάρχει μονάχα για τους ζωντανούς

Τον περισσότερο καιρό σωπάινεις
στο τζάμι το θαμπό της οικουμένης
κοιτάς αυτά που δεν καταλαβαίνεις
κι ούτε που ξέρεις τι και πώς

Γλυκιά ακίνητη θολή νιρβάνα
δεν έχεις έρωτες μα έχεις πλάνα
έχεις οθόνη μα δεν έχεις μάνα
ούτε ένα χέρι φιλικό


Αφιερωμενό στην Ιωάννα, που μας το ζήτησε

Πούλα Με

Στίχοι: Μάνος Ξυδούς
Μουσική: Μάνος Ξυδούς
Πρώτη εκτέλεση: Πυξ Λαξ

Πούλα με ακόμα μια φορά, δεν με πειράζει.
Δεν με πειράζει που θα μείνω μοναχός.
Δεν με πειράζει που τα μάτια σου σ'αυτόν τα θυσιάζεις.
Γιατί απόψε το κορμί σου θα 'ναι αλλού.

Θα 'ναι σε κάτι ξεχασμένα καλοκαίρια.
Θα 'ναι στις νύχτες της ατέλειωτης σιωπής.
Θα 'ναι στα φιλμ της χαράς και της μιζέριας.
Θα 'ναι σε όλα που περάσαμε μαζί.

Πούλα με λοιπόν στο ξαναλέω. Πούλα με για λίγη σιγουριά.
Πούλα με πολύ φτηνά δεν ξέρω, ίσως αύριο να 'ναι αργά.

Κι αν σε βλέπω αδιάφορα ξερά, δεν με πειράζει.
Δεν με πειράζει κι αν τα χείλη σου γελούν.
Μια καληνύχτα κι αν μου πείς δεν με πειράζει.
Γιατί απόψε το κορμί σου θα 'ναι αλλού.

Αύγουστος

Στίχοι: Νίκος Παπάζογλου
Μουσική: Νίκος Παπάζογλου
Πρώτη εκτέλεση: Νίκος Παπάζογλου
Άλλες ερμηνείες: Χαρούλα Αλεξίου || Γιώργος Νταλάρας

Μα γιατί το τραγούδι να 'ναι λυπητερό
με μιας θαρρείς κι απ' την καρδιά μου ξέκοψε
κι αυτή τη στιγμή που πλημμυρίζω χαρά
ανέβηκε ως τα χείλη μου και με 'πνιξε
φυλάξου για το τέλος θα μου πεις

Σ' αγαπάω μα δεν έχω μιλιά να στο πω
κι αυτό είναι ένας καημός αβάσταχτος
λιώνω στον πόνο γιατί νιώθω κι εγώ
ο δρόμος που τραβάμε είναι αδιάβατος
κουράγιο θα περάσει θα μου πεις

Πώς μπορώ να ξεχάσω τα λυτά της μαλλιά
την άμμο που σαν καταρράχτης έλουζε
καθώς έσκυβε πάνω μου χιλιάδες φιλιά
διαμάντια που απλόχερα μου χάριζε
θα πάω κι ας μου βγει και σε κακό

Σε ποιαν έκσταση απάνω σε χορό μαγικό
μπορεί ένα τέτοιο πλάσμα να γεννήθηκε
από ποιο μακρινό αστέρι είναι το φως
που μες τα δυο της μάτια πήγε κρύφτηκε
κι εγώ ο τυχερός που το 'χει δει

Μες το βλέμμα της ένας τόσο δα ουρανός
αστράφτει συννεφιάζει αναδιπλώνεται
μα σαν πέφτει η νύχτα πλημμυρίζει με φως
φεγγάρι αυγουστιάτικο υψώνεται
και φέγγει από μέσα η φυλακή

Πώς μπορώ να ξεχάσω τα λυτά της μαλλιά
την άμμο που σαν καταρράχτης έλουζε
καθώς έσκυβε πάνω μου χιλιάδες φιλιά
διαμάντια που απλόχερα μου χάριζε
θα πάω κι ας μου βγει και σε κακό

Νότος

Στιχοι: Ισαακ Σουσης
Mουσική: Λαυρέντης Μαχαίριτσας

Εκεί στο Νότο,
που τρίζει ο θάνατος κι η αγάπη κάνει κρότο
σαν άδειο κάθισμα ταξίδεψα για χρόνια
ψάχνοντας να βρω το κατάλληλο κορμί.

Εκεί στα φώτα,
έβρισκε η νύχτα τα σημάδια της τα πρώτα
Είχα ξεμείνει από τσιγάρα και συμπόνια
κι εσύ με κέρασες καπνό μ'ένα φιλί.

Ποια πόλη, ποια χώρα,
ποια θάλασσα σε ταξιδεύει τώρα;
Σωπαίνεις, θυμάσαι
και μεθυσμένη μες στον ύπνο σου γελάς.
Ποια πόλη, ποια χώρα,
ποια θάλασσα σε ταξιδεύει τώρα;

Εκεί στο Νότο,
εκεί μου κλήρωσε ο έρωτας το Λόττο
Κουλουριασμένος σαν τη σαύρα στη σκιά του
σαν νόμισμα έπεφτα στο μαύρο σου βυθό.

Χλωμά καντήλια,
άναβε η φτώχια σου τα τάιζε με ζήλια.
Μα συλλαβίζαν σ'αγαπώ τα βογκητά σου
σαν ένα άρρωστο στην κούνια του μωρό.

Ποια πόλη, ποια χώρα,
ποια θάλασσα σε ταξιδεύει τώρα;
Σωπαίνεις, θυμάσαι
και μεθυσμένη μες στον ύπνο σου γελάς.
Ποια πόλη, ποια χώρα,
ποια θάλασσα σε ταξιδεύει τώρα;

Το Παράπονο

Μουσική:Δημήτρης Παπαδημητρίου
Στίχοι:Οδυσσέας Ελύτης

Εδώ στου δρόμου τα μισά
έφτασε η ώρα να το πω
Άλλα είν' εκείνα που αγαπώ
γι' αλλού, γι' αλλού ξεκίνησα
Άλλα είν' εκείνα που αγαπώ
γι' αλλού, γι' αλλού ξεκίνησα

Στ' αληθινά στα ψεύτικα
το λέω και τ' ομολογώ
Σα να 'μουν άλλος κι όχι εγώ
μες στη ζωή πορεύτηκα
Σα να 'μουν άλλος κι όχι εγώ
μες στη ζωή πορεύτηκα

Όσο κι αν κανείς προσέχει
όσο κι αν το κυνηγά
Πάντα, πάντα θα 'ναι αργά
δεύτερη ζωή δεν έχει

Σ' αγαπάω ακόμα

Στίχοι: Οδυσσέας Ιωάννου
Μουσική: Bruno Lauzi
Πρώτη εκτέλεση: Βασίλης Παπακωνσταντίνου

Πάλι γύρισα πίσω
για ένα ακόμα τσιγάρο
Δε θα σου εξηγήσω
Αγκαλιά θα σε πάρω

Ό,τι λένε οι λέξεις
Τη ζωή δεν την πιάνουν
Κι όσα λόγια αν ξοδέψεις
Για να ζήσεις δε φτάνουν

Από που θες να ζήσεις
Από ποιά κερδισμένα
Και σε ποιόν να γυρίσεις
Όταν χάσεις κι εσένα

Η αγάπη δεν είναι
μοναχά ένα βλέμμα
Ούτε μόνο ένα μείνε
Θέλει όλο το αίμα

Η αγάπη μου είναι
το πιο κόκκινο χρώμα
Κατακόκκινη γίνε
Σ' αγαπάω ακόμα

Να κοιτάς και να θέλεις
Μη φοβάσει να χάνεις
Στη χαρά ν'ανατέλεις
Ζωντανή μην πεθάνεις

Κι αν ο φόβος μας δένει
Να μη μείνουμε μόνοι
Πάλι ο φόβος μας στέλνει
Μακριά απ' ό,τι ενώνει

Αφιερωμένο στη gianna, την eua και τη xristina με αγάπη...
Και σε όλους αυτούς που αισθάνονται ότι χάνονται και ότι απομακρύνονται καθημερινά από αυτό που ονειρευτήκαν...

Κι όσα λόγια αν ξοδέψεις
Για να ζήσεις δε φτάνουν

Από που θες να ζήσεις
Από ποιά κερδισμένα
Και σε ποιόν να γυρίσεις
Όταν χάσεις κι εσένα

Να κοιτάς και να θέλεις
Μη φοβάσει να χάνεις
Στη χαρά ν'ανατέλεις
Ζωντανή μην πεθάνεις

Κι αν ο φόβος μας δένει
Να μη μείνουμε μόνοι
Πάλι ο φόβος μας στέλνει
Μακριά απ' ό,τι ενώνει

Οι φίλοι

Μουσική/Στίχοι: Αλεξίου Χάρις

Πρόσεχε, πρόσεχε παιδί μου πως μιλάς
και προπαντός σε μας που σ' αγαπάμε
Δύο φιλαράκια έκανες και θέλεις να τα φας
αφού όταν το σκας αλλού κοιτάμε

Πρόσεχε, πρόσεχε παιδί μου πως μιλάς
και προπαντός σε μας που σ' αγαπάμε

Τους φίλους τους διαλέγουμε, γι' αυτό δεν του παιδεύουμε
τα μυστικά μας λέμε
Κι εμείς ερωτευτήκαμε, αλλά δε τρελαθήκαμε
τους φίλους δεν τους καίμε

Μίλα μας, μίλα μας, γιατί μας αγαπάς
Τι κρύβεσαι από μας κι απ' τη σκιά σου
Δύο φιλαράκια έκανες και θέλεις να τα φας
Για πρόσεξε, μην έρθει κι η σειρά σου

Μίλα μας, μίλα μας, γιατί μας αγαπάς
Για πρόσεξε, μην έρθει κι η σειρά σου

Αφιερωμένο στις δικές μου φίλες κι ιδίως στη Χριστίνα...Με τη μόνη διαφορά ότι τα δικά σου τα φιλαράκια Χριστίνα μου είναι 3

Πρόσεχε, πρόσεχε παιδί μου πως μιλάς
και προπαντός σε μας που σ' αγαπάμε
Δύο φιλαράκια έκανες και θέλεις να τα φας
αφού όταν το σκας αλλού κοιτάμε

Τους φίλους τους διαλέγουμε, γι' αυτό δεν του παιδεύουμε
τα μυστικά μας λέμε...

Μινοράκι

Μουσική - Στίχοι: Χάρις Αλεξίου

Σ' ένα μινοράκι σ' έβαλα κρυφά
πάλι η μουσική θα κάνει θαύματα
γιατί σε θέλω
Της ψυχής μου ο ήχος είν' αυτός που ακούς
σε παραπλανώ με στίχους ψεύτικους
γιατί σε θέλω

Έτσι βγαίνουν τα τραγούδια μάτια μου
σε γνωρίζει ο πόνος κι έρχεται κοντά σου
ακουμπάει το χέρι πάνω στα μαλλιά σου
κι έτσι κάνεις κουράγιο
και τραγούδι άγιο

Το τραγούδι μου γλυκό λυπητερό
καρυάτιδα να γίνω δεν μπορώ
για να με θέλεις
Μια φωτογραφία μου παλιά κρατάς
δεν της μοιάζω πια γι' αυτό δε μ' αγαπάς
αχ...δε με θέλεις

Έτσι βγαίνουν τα τραγούδια μάτια μου
σε γνωρίζει ο πόνος κι έρχεται κοντά σου
ακουμπάει το χέρι πάνω στα μαλλιά σου
κι έτσι κάνεις κουράγιο
και τραγούδι άγιο

Χίλιες νύχτες κι άλλες τόσες σ' αγαπώ
με θυμό με τρέλα με παράπονο
πόσο σε θέλω
Μέσ' στο μινοράκι κρύφτηκα κι εγώ
στης μειοψηφίας το μικρόκοσμο
γιατί σε θέλω

Έτσι βγαίνουν τα τραγούδια μάτια μου
σε γνωρίζει ο πόνος κι έρχεται κοντά σου
ακουμπάει το χέρι πάνω στα μαλλιά σου
κι έτσι κάνεις κουράγιο
και τραγούδι άγιο

Μια φωτογραφία μου παλιά κρατάς
δεν της μοιάζω πια γι' αυτό δε μ' αγαπάς
αχ...δε με θέλεις

Χίλιες νύχτες κι άλλες τόσες σ' αγαπώ
με θυμό με τρέλα με παράπονο
πόσο σε θέλω

Μ’ αρέσει να μη λέω πολλά

Υπόγεια Ρεύματα

Μ’ αρέσει να μη λέω πολλά
μη λέω πολλά
μ’ αρέσει να κοιτάω ψηλά
κοιτάω ψηλά στ’ ατέλειωτα τραγούδια
με τη σκιά μου να πετώ, να πετώ
να πιάνω αστέρια στο βυθό
στο βυθό, βυθό της μουσικής σου

Κι όταν θα πέφτει η παγωνιά, η παγωνιά
να κάνω κύκλους σαν ολό, ολόγιομο
φεγγάρι στη σκηνή σου

Μ’ αρέσει να μη λέω πολλά
μη λέω πολλά
μ’ αρέσει να κοιτάω ψηλά
κοιτάω ψηλά στ’ ατέλειωτα τραγούδια
με τη σκιά μου να πετώ, να πετώ
να πιάνω αστέρια στο βυθό
στο βυθό, βυθό της μουσικής σου

Κι όταν θα πέφτει η παγωνιά, η παγωνιά
να κάνω κύκλους σαν ολό, ολόγιομο
φεγγάρι στη σκηνή σου

Να ‘ταν τα φώτα τα θαμπά, τα θαμπά
να ‘ταν αστέρια φωτεινά, φωτεινά
στα χέρια να στ’ αφήσω

Μάτια μου ψάξε να με βρεις, να με βρεις
ψάξε στους δρόμους της σιωπής
μοναχός θα σβήνω τη μορφή μου

Για τη Μαργαρίτα που ζήτησε να το αφιερώσει στο φίλο της, το Χαρίση...
Να του το αφιερώσουμε κι εμείς με τη σειρά μας, λέγοντας του Χρόνια Πολλά!!!

Θα μαι κοντά σου όταν με θες

Θα μαι κοντά σου όταν με θες-Αλκίνοος Ιωαννίδης

Ξύπνησα μες στον ύπνο μου κι άκουσα δυο φωνές

Η μία μου 'πε ξέχνα τη και πάψε πια να κλαις

Μα η άλλη ήταν η δικιά σου μέσα απ' του ύπνου, του εφιάλτη οι γραμμές

Μου 'λεγε αγάπη μου κοιμήσου θα 'μαι κοντά σου όταν με θες

Τα χρόνια είν' αμέτρητα μα είν' η ζωή μικρή

Συνήθισα να σ' αγαπώ συνήθισες και συ

Μα είναι τα χρόνια ένα δοχείο ένα φτηνό ξενοδοχείο για δυο στιγμές

Για να χωράει κάπου ο πόνος τις νύχτες όταν μένω μόνος

Τις σιωπές μου να μετράω να σε θυμάμαι όταν πονάω να μου λες

Θα 'μαι κοντά σου όταν με θες

Το παραμύθι τελείωσε κι αρχίζει η ζωή

Αχ να 'ταν η αλήθεια σου σαν ψέμα αληθινή

Τι να την κάνω τη ζωή μου στο παραμύθι θα τη ρίξω να πνιγεί

Να παραμυθιαστεί η ψυχή μου να σε πιστέψει πάλι απ' την αρχή

Να σε πιστεύει όταν μ' αγγίζεις τις νύχτες όταν ψιθυρίζεις

Όταν λες θα 'μαι κοντά σου όταν με θες

Σε Θυμάμαι

Σύνθεση:Χρήστος Δάντης
Στίχοι/Ποίηση:Βασίλης Γιαννόπουλος

Απόψε βγήκε η σελήνη
στους δρόμους σαν τρελή κι εκείνη
και με δυο μάτια δακρυσμένα
μου είπε πως δεν τη ρωτάς ποτέ για μένα
Θα'θελα να'ξερα πού να'σαι
κι αν έχεις κάτι να θυμάσαι
και ψιθυρίζω μεσ'το κρύο
τόση αγάπη δεν τελειώνει μ'ένα αντίο

Σε θυμάμαι πάντα σε θυμάμαι
πλάι σου δε θα'μαι
όμως στο μυαλό μου θα γυρνάς
Σε θυμάμαι πάντα σε θυμάμαι
Θεέ μου πώς φοβάμαι
μήπως με τα χρόνια με ξεχνάς

Δε λέει η νύχτα να χαράξει
μα η καρδιά μου θα σε ψάξει
μεσ΄του μυαλού μου τις κρυψώνες
εκεί που ζούνε οι αγάπες στους αιώνες

Σε θυμάμαι πάντα σε θυμάμαι
πλάι σου δε θα'μαι
όμως στο μυαλό μου θα γυρνάς
Σε θυμάμαι πάντα σε θυμάμαι
Θεέ μου πώς φοβάμαι
μήπως με τα χρόνια με ξεχνάς

Θα'θελα να'ξερα πού να'σαι
κι αν έχεις κάτι να θυμάσαι
και ψιθυρίζω μεσ'το κρύο
τόση αγάπη δεν τελειώνει μ'ένα αντίο

Τρίτος όροφος

Στίχοι: Τάσος Βουγιατζής
Μουσική: Κώστας Σέγγης
Πρώτη εκτέλεση: Γλυκερία

Πώς χαλάει ο καιρός σε δυο λεπτά
πώςτελιώνει μια αγάπη μ'ένα αντίο
σαν το σύννεφο το γκρίζο η μοναξιά
φέρνει πάλι στη ψυχή βροχή και κρύο
πρώτος όροφος,παιδιά που παίζουν μπάλα
και στον δεύτερο χαμογελά στη σάλα

Τρίτος όροφος σιωπή
μέρα μελαγχολική
η βροχή πέφτει μ'ορμή πάνω στο τζάμι
Τρίτος όροφος κενο
ώρες δύσκολες περνώ
και τα δάκρυα απ'τα μάτια μου ποτάμι

Πώς χαλάει ο καιρός και πιάνει μπόρα
πως αλλάζουν οι αγάπες χαρακτήρα
εγώ μέσα απ'την καρδιά στα'δωσα όλα
κι από σένα τελικά πες μου τι πήρα
Πρώτος όροφος ανέκδοτα κι αστεία
και στο δεύτερο φωνές και φασαρία

Τρίτος όροφος σιωπή
μέρα μελαγχολική
η βροχή πέφτει μ'ορμή πάνω στο τζάμι
Τρίτος όροφος κενο
ώρες δύσκολες περνώ
και τα δάκρυα απ'τα μάτια μου ποτάμι

Δες Καθαρά

Στίχοι: Νίκος Μωραΐτης
Μουσική: Calogero
Πρώτη εκτέλεση: Ανδριάνα Μπάμπαλη

Αν θα βγεις δε θα βγω μέσα θα κλειστώ
ένα φως θα κρεμάσω για να έχω ουρανό
θα κοιτώ θα γελάω θα φυσάω τον καπνό
και θα λέω δεν πονάω μα βαθιά θα πονώ
Η καρδιά, η καρδιά μου έτσι είναι η καρδιά
θα τη βρω θα την πιάσω θα την πάρω αγκαλιά
και θα βγω άλλο βράδυ με φιλιά και ποτά
και θα λέω είμαι εντάξει μα δε θα΄μαι καλά

Δες καθαρά για σένα υπάρχω
δες καθαρά εσένα θα΄χω
πάντα βαθιά σαν σφαίρα στην καρδιά
σαν σφαίρα στην καρδιά

Κι αν με δεις κι αν σε δω έναν ξένο κοιτώ
και δε θα σε γνωρίζω και δε θα σε κρατώ
η ζωή μου θα κυλάει σαν βροχή σαν νερό
και εγώ δε θα σ΄έχω και θα λέω δεν πονώ
Η ζωή, η ζωή μου θα γεμίζει μπετό
ένας άνθρωπος χτίζει τον πιο ωραίο γκρεμό
και θα πάω και θα πέσω και μετά θα γελώ
και θα λέω δεν πονάω μα βαθιά θα πονώ

Δες καθαρά για σένα υπάρχω
δες καθαρά εσένα θα΄χω
πάντα βαθιά σαν σφαίρα στην καρδιά
σαν σφαίρα στην καρδιά

Δες καθαρά αυτή η φωνή
για σένα ξεσπά, για σένα αντηχεί
πιο δυνατά
για σένα τραγουδά

Αφιερωμένο με αγάπη στη Χριστίνα που μας το ζήτησε...